چند وقت پیش به همراه یکی از دوستانم برای هواخوری به پارک زیبای گفتگو واقع در گیشا رفته بودیم. از جنبه های زیبا شناختی و خصوصیات منحصر به فرد این پارک می توان به عرض کم و طول زیاد آن اشاره کرد که به قول دوستم جان می دهد برای گفتگو در حین قدم زدن و نیز قطعه بندی های مجزای آن بر اساس شکل و شمایل پارک های کشورهای مختلفی از جمله ژاپن، فرانسه، انگلیس و غیره که آن را به پارکی متمایز و با کلاس بالا نسبت به سایر پارک های پایتخت تبدیل کرده است.
خلاصه با دوست عزیزم مشغول قدم زدن و صحبت در طول پارک از سمت جنوب به شمال آن بودیم و در حین مسیر نیز هراز گاهی توجهمان را معطوف تندیس ها و باغ های متفاوت پارک می کردیم تا اینکه به انتهای شمالی آن نزدیک شدیم. در این قسمت از پارک تندیسی از حضرت مریم نسب شده است که دارای ظرایف هنری است و توسط یک فرد ایتالیایی هدیه شده است. این تندیس در این پارک جز اهداف زیبا گرایانه و هنری چیزی را به ذهن متبادر نمی سازد ولی در کمال تعجب متوجه شدیم که زیر این تندیس مملو از اسکناس هایی است که رهگذران به زور و از لبه های شیشه ای حفاظ تندیس درون آن انداخته اند. اینجا در منطقه ای در شمال شهر تهران که مردمش مدعی متمدن بودن هستند و در پارکی که برند آن را کلاس هنری و باغ های اروپایی آن تشکیل می دهند، مردمی آمده اند که این تندیس را به سان یک زیارتگاه در نظر گرفته اند و درون آن اسکناس ریخته اند و چه نذرها که نکرده اند و چه حاجت ها که نخواسته اند. وقتی اینجا چنین باشد چه تلقی ای می توان نسبت به کل فرهنگ حاکم بر جمیع مناطق مملکت داشت؟
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر